Pierwszy raport z agentem AI — instalacja, Excel i praca w folderze

Zanim zaczniesz — trzy ustalenia

• Nie musisz programować. Zadania opisujesz po polsku. Musisz natomiast wiedzieć, o co pytasz, i sprawdzić, co dostałeś — tak samo jak przy pracy nowej osoby w zespole.
• Jedno narzędzie wystarczy. Jeśli masz już działającego agenta, zostań przy nim. Nie instaluj trzech aplikacji i nie kupuj abonamentu na próbę.
• Sprawdź, czy wolno Ci instalować. Na firmowym laptopie zapytaj osobę odpowiedzialną za komputery — agent może uruchamiać programy na Twoim komputerze. Nie omijaj zabezpieczeń. Bez zgody zostają dwie drogi: prywatny komputer z danymi fikcyjnymi albo oglądanie gotowego raportu w przeglądarce.

Krok 1 · Wybierz i zainstaluj jedno narzędzie

Główni dostawcy czatów mają dziś w swoich aplikacjach tryb pracy na folderze. Nazwy, plany i wymagania zmieniają się co kilka tygodni, dlatego ta ramka ma datę sprawdzenia — reszta instrukcji jest od niej niezależna. Pobieraj wyłącznie ze stron podlinkowanych poniżej i wybierz instalator dla swojego systemu (Windows lub macOS).

Jeśli w firmie macie czat wbudowany w pakiet biurowy (np. Copilot w Microsoft 365), sprawdź najpierw, czy potrafi pracować na wskazanym folderze i uruchamiać zapisane obliczenia. Jeśli nie — nadal przyda się do rozmowy o gotowym wyniku, ale ćwiczenie poniżej wykonasz w jednym z narzędzi z ramki.

Krok 2 · Przygotuj folder ćwiczeniowy

Najprościej: pobierz gotowy folder z fikcyjnymi danymi, przygotowany na webinar PZFD, i rozpakuj go na pulpicie do osobnego folderu, np. PZFD_cwiczenie. Windows: prawy przycisk → „Wyodrębnij wszystkie”. Mac: dwa kliknięcia w plik ZIP. Nie pracuj wewnątrz ZIP-a i nie zmieniaj nazw plików.

Pobierz folder ćwiczeniowy (ZIP, dane fikcyjne) ↗

Nie chcesz pobierać? Zrób własny plik. W Excelu utwórz arkusz o nazwie „Zapytania” z kolumnami: ID, Data wpływu, Źródło zapytania, Status, Kod doradcy. Wpisz dziesięć zmyślonych wierszy — źródła typu „Portal A”, „Portal B”, „Strona WWW”, „Polecenie”, kody doradców zamiast nazwisk. Zapisz jako zapytania_demo.xlsx w nowym, pustym folderze. Żadnych nazwisk, telefonów ani prawdziwych zapytań.

Krok 3 · Wskaż agentowi folder

W każdym z narzędzi początek wygląda podobnie: otwierasz aplikację, wybierasz „Nowy projekt” / „Otwórz folder” / „Wybierz folder” i wskazujesz folder ćwiczeniowy. W aplikacji Claude: zakładka „Code” → „Local” → „Select folder”. W Codex: dodajesz folder jako lokalny projekt. W Antigravity: „New Project” i wybór folderu. Nie udostępniaj całego Pulpitu ani folderu „Dokumenty” — agent ma widzieć tylko ten jeden folder.

Krok 4 · Dwa ustawienia przed pierwszym poleceniem

Tryb „pytaj przed każdą zmianą”. Każde narzędzie ma tryb automatyczny i tryb z pytaniem o zgodę. Na start zostaw pytanie — to ustawienie, nie wbudowana gwarancja, więc sprawdź je sam. Będziesz klikać „zgadzam się” częściej, ale zobaczysz, co agent chce zrobić, zanim to zrobi. Tryby „bez pytania” i „pełny dostęp do komputera” zostaw na później.

Uczenie modelu na Twoich treściach — wyłączone. W ustawieniach prywatności znajdziesz przełącznik w rodzaju „pomóż ulepszać model” / „wykorzystuj moje treści do treningu”. Stan domyślny zależy od dostawcy i rodzaju konta i zmienia się z czasem — sprawdź go dziś, przed pierwszym poleceniem. Część narzędzi ma dwa osobne przełączniki: dane diagnostyczne i zgoda na uczenie.

Krok 5 · Pierwsze polecenie: najpierw podsumowanie, potem wykres

Poniższy tekst to polecenie dla agenta, nazywane też „promptem”. Kopiujesz całość, wklejasz w okno rozmowy i wysyłasz. Zacznij od krótkiego testu, który niczego nie zmienia:

Pracujesz wyłącznie w tym folderze. Przeczytaj pliki, które w nim są, i zapisz obok zwykły plik tekstowy podsumowanie.md: co zawiera każdy plik, ile ma wierszy i kolumn, jakie okresy obejmuje. Niczego nie zmieniaj w istniejących plikach. Zanim coś zapiszesz, zapytaj.

Jeśli w folderze pojawił się plik z podsumowaniem, którego treść zgadza się z tym, co tam leży — komputer jest gotowy. Teraz właściwe zadanie, z wynikiem, który chcesz oglądać:

Przeczytaj zapytania_demo.xlsx, arkusz „Zapytania”, w otwartym folderze. Każdy wiersz danych to jedno fikcyjne zapytanie o mieszkanie. Policz zapytania łącznie i według kolumny „Źródło zapytania”. Przygotuj prosty, ładny wykres poziomy „Skąd przychodzą zapytania?”. Uporządkuj źródła od największej liczby zapytań. Podpisz słupki nazwami i liczbami, zachowaj wspólną skalę od zera. Użyj kremowego tła, granatowych słupków i dużych, czytelnych napisów. Pokaż sumę zapytań i dopisek „Fikcyjne dane do ćwiczenia”.

WAŻNE: pokaż gotowy wykres bezpośrednio w tej rozmowie. Chcę zobaczyć wykres, nie jego kod, samą listę liczb ani sam link. Zapisz też raport.html w folderze, aby można było otworzyć go później dwuklikiem, bez internetu. Nie nadpisuj istniejących plików. Sprawdź zgodność sumy słupków z liczbą wierszy danych.

Opisz 2–3 obserwacje wynikające z wykresu. Nie oceniaj opłacalności ani jakości źródeł, bo nie masz danych o kosztach i sprzedaży. Wskaż, jakie dodatkowe dane pomogłyby podjąć decyzję. Jeśli nie możesz wyświetlić wykresu w rozmowie, powiedz to wprost i otwórz zapisany raport w przeglądarce, jeśli masz taką możliwość.

Zwróć uwagę, z czego składa się to polecenie. Nie tylko z zadania („policz, narysuj”), ale z warunków odbioru: co ma być widoczne, co zapisane, czego nie ruszać, jaką kontrolę wykonać (suma słupków równa liczbie wierszy) i czego nie wolno wnioskować. Agent może kilka razy zapytać o zgodę — czytasz i pozwalasz. Po chwili powinien pokazać wykres w rozmowie i potwierdzić kontrolę sumy.

Krok 6 · Dowód, że folder pracuje za Ciebie

To ćwiczenie jest ważniejsze niż sam wykres. Otwórz zapytania_demo.xlsx w Excelu i dopisz na końcu arkusza „Zapytania” jedno fikcyjne zapytanie ze źródłem „Portal A” (nowe ID, dowolna data, status, kod doradcy). Zapisz i zamknij Excel. Potem wklej agentowi:

Plik zapytania_demo.xlsx został zaktualizowany. Odśwież wykres i raport tą samą metodą co poprzednio. Zapisz nowy wynik jako raport_v2.html, nie nadpisuj poprzedniego. Podaj, co się zmieniło: łączna liczba zapytań i wartości słupków przed i po. Nie zmieniaj danych. Maksymalnie 100 słów.

Sprawdź trzy rzeczy: łączna liczba zapytań wzrosła o jeden, słupek „Portal A” wzrósł o jeden, pozostałe słupki bez zmian. Jeśli tak — właśnie zobaczyłeś różnicę między czatem a agentem: zmieniłeś Excel, a raport się odświeżył, bez tłumaczenia od nowa, co policzyć i jak ma wyglądać.

Teraz druga część testu: zamknij rozmowę, otwórz nową w tym samym folderze i wklej to samo polecenie odświeżenia. Agent, który czyta instrukcję i poprzedni raport z folderu, odtworzy wynik. Agent, który potrzebował Twojej wcześniejszej rozmowy, będzie pytał. W drugim przypadku poproś: „Zapisz w folderze plik INSTRUKCJA.md z opisem, jak liczysz ten raport i jak ma wyglądać, żeby następnym razem nie pytać” — i powtórz test.

Gdy coś nie działa

• Limit lub prośba o opłatę. Nie musisz kupować planu na ćwiczenie. Poczekaj na odnowienie limitu albo użyj innego narzędzia z ramki. Gotowy raport z folderu oglądasz w przeglądarce bez limitu.
• Blokada instalacji w firmie. Poproś osobę odpowiedzialną za komputery o zgodę. Nie omijaj zabezpieczeń. Możesz obejrzeć pokaz i pracować na gotowym raporcie.
• Agent prosi o doinstalowanie programu. Do liczenia często potrzebuje dodatkowego programu (najczęściej Pythona). Na czystym Windows polecenie może otworzyć sklep z aplikacjami — to nie awaria. Zainstaluj zgodnie z polityką firmy albo poproś agenta, żeby zatrzymał się i powiedział, czego brakuje. Nie proś go, żeby „kombinował”.
• Agent pisze długi kod zamiast pokazać wynik. Napisz: „Nie wypisuj kodu w rozmowie. Zapisz plik i podaj ścieżkę. Odpowiedz w trzech zdaniach.”
• Nie widać zmiany po edycji Excela. Zapisz i zamknij Excel, sprawdź nazwę pliku, otwórz najnowszy raport z folderu (w przeglądarce odśwież stronę).
• Agent zatrzymał się i pyta o dane. To dobrze. Przeczytaj, co go zatrzymało (duplikat, pusta kolumna, data w złej kolejności), popraw dane na podstawie faktów i uruchom ponownie. Nie proś o pominięcie kontroli.

Zgłaszając problem komuś do pomocy, podaj: Windows czy Mac, nazwę aplikacji i treść komunikatu. Dołącz zrzut ekranu bez danych prywatnych. Nigdy nie przesyłaj haseł.

Co dalej — od wykresu do kokpitu

Wykres źródeł to pierwszy krok. Ten sam mechanizm — dane w folderze, instrukcja w pliku, polecenie odświeżenia — prowadzi do kokpitu, na którym raz w miesiącu widzisz sześć liczb z licznikiem, mianownikiem i datą stanu. Różnica polega na tym, że kokpit projektuje się przed wygenerowaniem: najpierw lista metryk zatwierdzona przez człowieka, dopiero potem agent. Dlaczego to ważne i jak nie dać się nabrać na ładny wykres bez pytania biznesowego, tłumaczy rozdział Agent AI zamiast czatu — zasady pracy w folderze i bezpieczeństwo.

Pięć zasad na start

1. Jedno narzędzie, jeden folder, jedno ćwiczenie. Zainstaluj z oficjalnej strony, po sprawdzeniu, czy wolno Ci to zrobić na tym komputerze. Zacznij od planu, który już masz.
2. Agent widzi tylko folder ćwiczeniowy. Dane fikcyjne, plik z instrukcją, nic więcej. Nie Pulpit, nie „Dokumenty”, nie eksport z CRM.
3. Najpierw „przeczytaj i podsumuj”, potem wykres. Krótki test, który niczego nie zmienia, oszczędza pół godziny szukania, dlaczego coś nie działa.
4. Polecenie to zadanie plus warunki odbioru. Co pokazać, co zapisać, czego nie ruszać, jaką kontrolę wykonać, czego nie wnioskować.
5. Dopisz wiersz i odśwież. Dopiero ten test pokazuje, po co jest folder. Jeśli agent pyta od nowa — zapisz instrukcję w pliku i powtórz.